Prawa autorskie: Zygmunt Grzebieniak / Polski Klub Koloproktologii.

Artykuł opublikowany na stronie internetowej Polskiego Klubu Koloproktologii.

Szczelina odbytu (fissura ani, anal fissure) jest bolesnym, podłużnym pęknięciem (rozerwaniem, ubytkiem) błony śluzowej końcowego odcinka kanału odbytu, obejmującym anodermę i przebiega najczęściej od linii zębatej do ujścia zewnętrznego. W 75% położona jest w linii środkowej tylnej (spoidło tylne), w 15% dotyczy linii środkowej przedniej, rzadziej występuje w położeniach bocznych i wtedy należy myśleć, że być może jest ona związana z chorobą Leśniowskiego-Crohna, AIDS lub innymi rzadszymi chorobami (np. gruźlica, przewlekłe wrzodziejące zapalenie jelita itp.).

Epidemiologia



Prawa autorskie: Przygotowane przez American Society of Colon and Rectal Surgeons / Polski Klub Koloproktologii.

Artykuł opublikowany na stronie internetowej Polskiego Klubu Koloproktologii.

Praktyczne wytyczne nakreślają zasady postępowania i zapewniają wskazówki, pomocne dla lekarzy leczących chorych z objawami choroby hemoroidalnej. Zasady te powinny stanowić podstawę obiektywnej oceny pacjentów przez lekarzy i płatników ochrony zdrowia. Taka ocena może pomóc uniknąć rutynowych konsultacji. Wytyczne opracowano na podstawie danych zawartych w opublikowanych artykułach, w tym próbach klinicznych w czasopismach referencyjnych, podręcznikach, zebranych doświadczeń klinicznych, opinii Komitetów Postępowania Terapeutycznego oraz prac przeglądowych Rady Głównej American Society of Colon and Rectal Surgeons. Zalecenia te będą aktualizowane w razie konieczności. 

Problem

Guzki krwawnicze są prawidłową strukturą anatomiczną organizmu ludzkiego. Hemoroidy zewnętrzne pochodzą z dolnego splotu hemoroidalnego i pokryte są anodermą, dystalnie od linii grzebieniastej. Mogą ulegać obrzękowi i zakrzepicy, powodując dolegliwości bólowe lub mogą ulegać owrzodzeniu z następowym



Guzki  krwawnicze, nazywane hemoroidami lub żylakami odbytu, są prawidłowymi strukturami anatomicznymi położonymi tuż nad kanałem odbytu. Zbudowane są z tkanki naczyniowej o charakterze połączeń tętniczo żylnych i tkanki łącznej. Mają formę uwypukleń błony śluzowej pod którą się znajdują. W znacznym stopniu przyczyniają się do uszczelnienia  kanału odbytu  w mechanizmie kontrolowania utrzymania „wiatrów” i stolca.

O chorobie hemoroidalnej mówimy wówczas, gdy dochodzi do chorobowego powiększania się i przemieszczania guzków hemoroidalnych do i poza kanał odbytu, co powoduje pojawienie się szeregu dolegliwości.

 Badania epidemiologiczne wykazują, że objawy chorobowe zwiększają się wraz  wiekiem, powodując, że około 50% populacji odczuwa je po 50 roku życia.

 Etiologia – do powstania choroby hemoroidalnej  przyczyniają się:



Prawa autorskie: Roman Styliński, Marek Majewski, Grzegorz Wallner / Polski Klub Koloproktologii.

artykuł opublikowany na stronie internetowej Polskiego Klubu Koloproktologii.

Anatomia i fizjologia

Hemoroidy, zwane inaczej guzkami krwawniczymi są zlokalizowanymi w dystalnej odbytnicy i kanale odbytu jamistymi poduszkami tkankowymi. Z uwagi na położenie w stosunku do kresy grzebieniastej dzielą się na:

  • wewnętrzne, umiejscowione powyżej tej linii i pokryte nabłonkiem gruczołowym,
  • zewnętrzne, usytuowane poniżej tej linii i pokryte anodermą.

Hemoroidy wewnętrzne są zbudowane z połączeń tętniczo-żylnych, średnicy 2-15mm otoczonych przez tkankę łączną wzmocnioną włóknami mięśniowymi, wychodzącymi z podłużnej warstwy mięśniowej, przechodzącymi przez zwieracz wewnętrzny odbytu do mięśniówki warstwy podśluzowej.


Copyright by PANACEUM 2017. All rights reserved.